STABILIZATOR OBRAZU - SZCZEGÓŁY

Podstawą działania stabilizatora obrazu jest miniaturowy ŻYROSKOP

Żyroskop jest urządzeniem, którego wirująca część zachowuje w przestrzeni stały kierunek osi rotacji. Jest to coś w rodzaju "kompasu przestrzennego", który ustawiony na jakiś kierunek, nie zmienia położenia bez względu na zmianę pozycji jego obudowy.

Włączenie stabilizatora obrazu uruchamia żyroskop i włącza specjalny układ scalony, który rejestruje wszelkie zmiany położenia osi żyroskopu względem jego obudowy, która jest połączona z obudową aparatu fotograficznego. A więc każda zmiana położenie aparatu jest wykrywana, przy czym "odczyt" położenia aparatu względem nieruchomego w przestrzeni żyroskopu jest dokonywany od 500 do 2000 razy na sekundę. Im droższy aparat, tym doskonalszy system stabilizacji obrazu.

Żyroskop plus układ scalony generują sygnały elektryczne odzwierciedlające ewentualne drgania aparatu. Te sygnały są wykorzystywane do korygowania położenia obrazu na matrycy lub filmie, gdyż drogie aparaty analogowe też mają stabilizator obrazu. Jak już wspomniano, są dwie podstawowe metody stabilizacji obrazu

poprzez ruch dodatkowych soczewek w obiektywie
poprzez ruch matrycy światłoczułej
stabilizator elektroniczny

Ruch dodatkowych soczewek, jak i ruch matrycy są tak sterowane, by kompensowały ruch aparatu.

System 1-szy jest stosowany w aparatach bez wymiennych obiektywów a jeżeli już jest wbudowany do lustrzanki, to możemy stosować jedynie obiektywy dopasowane do tego systemu stabilizacji obrazu.

System 2-gi jest szczególnie przydatny w lustrzankach z wymiennymi obiektywami, gdyż nie musimy troszczyć się o stabilizację obrazu, gdy wymieniamy obiektyw.

System 3-ci rejestruje drgania aparatu w czasie, gdy migawka jest otwarta a następnie odpowiedni program koryguje pozycje zarejestrowanych obrazów. Efektywność tego układu zależy od jakości zastosowanego algorytmu korekcji obrazu.

Używasz Facebooku'a? Kliknij "lubię to", będziesz dostawał informacje o nowościach na naszym serwisie.