KOREKCJA GAMMA

Jest to powszechnie stosowany termin na przystosowywanie obrazu widocznego na ekranie monitora do sposobu odbierania natężenia światła i kolorów przez oko ludzkie. Metoda szeroko stosowana w grafice komputerowej, lecz nas interesuje ta korekcja w odniesieniu do fotografii cyfrowej.
Matryca światłoczuła w aparacie cyfrowym jest elementem liniowym. To znaczy, że ładunek gromadzony w pojedynczym pikselu jest wprost proporcjonalny do natężenie padającego na ten piksel światła. Np. - dwa razy większe oświetlenie - dwa razy więcej ładunku. To samo dotyczy wartości napięcia uzyskanego po przetworzeniu wielkości ładunku na napięcie.
Tymczasem oko ludzkie "odczuwa" jasność w skali logarytmicznej. Nie wnikając w szczegóły, oznacza to, że człowiek określi powierzchnię A jako 2 razy jaśniejszą od powierzchni B, jeżeli faktycznie będzie ona około 6 razy jaśniejsza. Odczucie (bardzo przybliżone), że coś jest 4 razy jaśniejsze, wymaga, by było około 32 razy jaśniejsze.
Obraz zarejestrowany w skali liniowej byłby dla oka monotonny i pozbawiony kontrastu - taki wyblakły. Tak więc trzeba go skorygować, dostosowując do fizjologii wzroku. Dokonuje tego odpowiedni program, który rozpoznaje granice między obszarami o różnej jasności i odpowiednio te różnicę zwiększa, rozjaśniając jasny a przyciemniając ciemny.
Nazywa się to korekcją GAMMA od litery greckiego alfabetu. Matematycznie można tę korekcję zapisać tak

Intens(po kor.) = (Intens_oryg)^gamma

Dla prostoty edytorskiej użyliśmy symbol ^, jako symbol podnoszenia do potęgi. A więc nasze równanie przeczytamy:
intensywność po korekcji GAMMA jest równa intensywności oryginalnej podniesionej do potęgi równej liczbie gamma.
Wartość liczby gamma decyduje o tym w jakim stopniu "przejaskrawimy" oryginalne, czyli początkowe różnice intensywności. W przypadku fotografii cyfrowej najczęściej stosuje się

gamma = 2,5

choć zaleznie od jakości oryginalnego zdjęcia będzie ta wartość rózna. Korekacja gamma wpływa również na względną intensywnośc barw. Algorytmy stosowane do rozpoznawania obrazu i dobierania włąściwej wartości gamma dla ich skorygowania są nadzwyczaj skomplikowane. Korekcja GAMMA jest zbyt skomplikowanym procesem, by omawiać go w tym miejscu. Wystarczy, że wiemy o takim procesie i że realizowany jest on albo w aparacie fotograficznym przez procesor i odpowiednie jego oprogramowanie albo przy pomocy odpowiedniego programu komputerowego, jeżeli nasz aparat pozwala zapisywać pliki w formacie RAW.
Wykonywanie samemu korekcji gamma wymaga znajomości tego procesu przynajmniej w stopniu opisanym w tym miejscu.

Używasz Facebooku'a? Kliknij "lubię to", będziesz dostawał informacje o nowościach na naszym serwisie.